Σημείωση

Θυμήθηκα ένα blog που είχα παλιότερα
έγραφα σ'εκείνο για ένα συγκεκριμένο άτομο
που δεν άξιζε όχι να γράφω άλλα ούτε και να το σκέφτομαι
τέλος πάντων
αποφάσισα από δω και πέρα αυτά που θα γράφω να είναι δικά μου, από μένα για μένα
και προς αποφυγήν κάθε παρεξήγησης στην ανάρτηση αυτή γράφω για άτομο της οικογένειας
αυτάαα

Crazy

Η πραγματικότητα τρίζει
Σπάει σε πολύ μικρά κομμάτια κι εξαφανίζεται
Η πραγματικότητά σου τρίζει
Στιγμές που τη συγκρατείς
Όταν κατεβαίνει ο καπνός και γεμίζει τα πνευμόνια
και ώρες που την χάνεις
όλα χάνουν το χρώμα τους, την υφή τους, την υλική τους υπόσταση
μέχρι που αγγίζεις τα όρια της τρέλας
γιατί το ξέρεις ότι είναι απλά μια αίσθηση, μια ιδέα
είναι μια κατάσταση που σε κάνει να πιστεύεις ότι τίποτα δεν είναι πραγματικό
αλλά ταυτόχρονα ξέρεις ότι αυτή η ιδέα δεν είναι πραγματική
και ψάχνεις πιο ζωντανά χρώματα, πιο δυνατούς ήχους, πιο έντονα συναισθήματα
Και που καταλήγεις;
Να πέσεις πιο βαθιά στην αποπροσωποποίηση του εαυτού σου και την αποπραγματοποίηση του κόσμου σου.
Μόνος φίλος ο ύπνος που σε λυτρώνει από την αίσθηση της ανυπαρξίας.
Κι αυτός προδότης γιατί σε γεμίζει με εφιάλτες
All you need is a sick mind and a healthy body

Μου τη δίνει

Μου τη δίνει που με καίει το λαπτοπ στα πόδια
Μου τη δίνει η εξεταστική
Μου τη δίνει που δεν είχε τα τσιγάρα μου ο περιπτεράς και πήρα κάτι άσχετα
Μου τη δίνει ο καφές χωρίς ζάχαρη
Μου τη δίνει που δε λέει να στεγνώσει το μαλλί
Μου τη δίνει που πιάστηκα επειδή δε λέει να στεγνώσει το μαλλί
Μου τη δίνει που δεν μου κάνει κανείς μασάζ για να ξεπιαστώ
Μου τη δίνει που λόγω εξεταστικής και εξετάσεων είναι όλοι μέσα και δη μακριά απ'τα pc
Μου τη δίνει που με υποτιμάνε ορισμένοι
Μου τη δίνει που ορισμένοι λένε πράγματα χωρίς να τα σκέφτονται
Μου τη δίνουν τα στρουμφάκια
Μου τη δίνω κι εγώ η ίδια.
Κι εσείς μου τη δίνετε αλλά σας αγαπώ
Και σας καληνυχτώ [αν και μου τη δίνουν οι καληνύχτες μετά από ένα βράδυ που άκουσα ίσαμε 500 - έπιασε ξημέρωμα κι ακόμα καληνύχτα άκουγα]

Ένα δύο ένα δύο

Θέλω κάτι να γράψω
απλά για να γράψω
αλλά δε μου πολυβγαίνει
κουράστηκα
βαρέθηκα
χρειάζομαι διακοπές
ή μάλλον χρειάζομαι έναν καφέ
συγκεκριμένο
χμμμ
πριν 2 βδομάδες συγκεκριμένα
επίσης θέλω να ευχαριστήσω τη Ρωξάνη [σ.σ. τη γάτα της κουμπάρας μου]
για το στολιδάκι στο χέρι
αυτά πάνω κάτω
συνεχίζω να βαριέμαι
συνεχίζω να απογοητεύομαι
καμία αλλαγή
οπότε όλα καλά [ειρωνικά ειπωμένο]
όπως λέει κι ένας φίλος same shit different day
Χαιρετώ :)

Το Ριζιμιό

Στέλνει στις σιωπές μηνύματα
Της μοναξιάς τα βήματα
κι όλα τα πετά στα κύματα

Στου ωκεανού τα πέρατα
ατένιζε στα πέλαγα
του μέσα του τα τέρατα

Δραπετεύει ο χρόνος βρίζοντας
κι ο μακρινός ορίζοντας
ακροβατεί γρυλίζοντας

Μπρος στο ριζιμιό χορεύοντας
τη θλίψη του πλανεύοντας
στο νου του ταξιδεύοντας

....

Πολυαγαπημένο, δεν έχω να πω πολλά, απλά ανατριχίλα αυτό το τραγούδι...

Δεν ζωγραφίζω πια

Είναι κάτι Τετάρτες μπλε
Έξω έχει ήλιο και μέσα βρέχει
Κάτι για πόσο ακόμα είναι
Έξω ν'ανθίζουν και μέσα να ξεραίνονται
Και γεμίζει ΑΝ το μπαλκόνι
Και ο σκύλος του γείτονα κλαίει
Το τσιγάρο καίει στο λαιμό
Χωρίς ζάχαρη καφές
Και βιβλία σκονισμένα
Και σκέψεις σκονισμένες
Τρύπες στους τοίχους
Και μια μέλισσα που μπήκε μέσα λαθραία 

Το λιμανάκι

remake παλιότερου σχεδίου
το άλλο ήταν σε μπλε αποχρώσεις
ομολογουμένως προτιμώ αυτό